
ماشین عروسی زیبا در جاده میرفت و همه بی اختیار به آن خیره شده بودند اما عروس گمشده هر ثانیه و هر لحظه من :
خراب رد پایت هستم. همچنان سکانسی زیبا از یک فیلم پر غرور , رد پایت به روی برف , شکوهیست بر پیکره بلند زمین.
و تمام عشق زمین بر رد پای دلربای بی فریب بنام طبیعت است که همان رد پای توست.
اما صد افسوس که رد پایت را گم کرده ام..
عروس من این تویی که زیبایی و هر آنچه زیباست تمامش از تو به ارث برده.
برای مشاهده ادامه نوشتار لطفا به ادامه مطلب رجوع نمایید.
تویی که نوازش میکنی زمستان و دانه های برف را و بهاری میسازی فصل را به وصل قطرات بی بدیل باران و ترنم صدای آن روی خیابان و خاک.
عروس من تو پاکی , به پاکی بوی باران که مست میکند خاک را. مست میکند همه چیز و همه کس را !
تو دانایی به دانایی تاریخ ! به گستره کیهان اما نه ! تو مبرایی از حد و گستره.
ای عروس گم شده هر لحظه و هر ثانیه من , من بی امانم. نوشتن از تو تمام امان من است چراکه ایمنی و امین.
دریاب ای دریای دیبا و زیبای من.#نهاد